Filmpje: het Erasmusleven in Eger!

Wat ik jullie echt niet wil onthouden is het filmpje dat Ellen en ik gemaakt hebben in Eger. Het gaat over het Erasmusleven in Eger en kan gebruikt worden als promotiemateriaal. Het filmpje wordt ook gedraaid in de universiteit in Eger. Natuurlijk wel met ondertiteling! Het duurt ongeveer 5 minuten en het geeft een heel goed beeld van ons leven in Eger, de stad en een aantal evenementen! Erg leuk dus ik zou zeggen: klik snel op onderstaande link!!!

Filmpje Eger!

En hier nog even de linkjes naar de foto’s van onze rondreis:

Rondreis Hongarije!

Praag!

Back to normal

Jawel hoor, ik ben weer veilig terug in Nederland. Woensdagmiddag om 2 uur reed ik Julianadorp binnen en zag ik dat ondanks alle versieringen bijna alles nog hetzelfde was. Tsja ik had dan ook niet verwacht dat het hele dorp omgebouwd was hoor, maar toch. Ook toen ik het huis van mijn ouders binnen liep leek het alsof ik nooit weggeweest ben. Alles is weer zo normaal! Het enige waar ik aan moet wennen is dat iedereen druk aan het werk is. Ik heb 5 maanden niet aan werk gedacht en het liefst blijf ik ook nog 3 jaar studeren met een leuk bijbaantje en een zomerjob. Lang leve de studietijd, vooral in het buitenland!

De reis door Hongarije en Praag was fantastisch. Na Szeged zijn Ellen en ik naar Budapest geweest. Daar hebben we nog een paar hele gezellige dagen gehad en daarna op naar Praag. Het was een raar gevoel om Hongarije te verlaten. Na 5 maanden in dit land vertoeft te hebben ben ik stiekem toch wel van Hongarije gaan houden. Ondanks de taalbarrière heb ik daar een super tijd gehad. Als ik eraan terug denk en de foto’s bekijk verschijnt er gelijk een brede grijns op mijn gezicht. Heerlijk! Ik zal de foto’s van de rondreis zo snel mogelijk uploaden.

En wat nu? Ik heb een aardig lijstje met wat ik moet en wil doen dus tijd om me te vervelen heb ik niet. Ten eerste wil ik iedereen weer zien en gezellige dingen doen. Ik moet nog wat dingen regelen om mijn derde jaar van deze studie netjes af te sluiten. Daarnaast wil ik:

- weer een broodje kroket eten .
- Filet americain ligt gelukkig al in de koelkast.
- boodschappen doen en dan alle etiketten kunnen lezen!!
- mijn hersens er weer aan laten wennen dat ik alle gesprekken van mensen in de trein, in de winkel of gewoon op straat kan volgen.
- weer heerlijk naar de plaatselijke kroeg en gewoon slap ouwehoeren!
- … en nog veel meer

Wat is het toch heerlijk om weer in Nederland te zijn!

Ten slotte wil ik nog meedelen dat deze weblog gewoon blijft bestaan. Ik vond het heerlijk om al mijn verhalen kwijt te kunnen en dit zal ik ook blijven doen. Het zal dan gaan over mijn dagelijks leven in Julianadorp en over een paar weken zit ik weer in Leeuwarden. Ik begin dan aan mijn laatste jaar van mijn HBO. Dus als je geïnteresseerd bent in mijn belevenissen: gewoon af en toe weer even een kijkje op deze website nemen!

De reis tot nu toe

Sziastok lieve lezers! Ik heb al een tijdje niets van me laten horen maar zoals jullie weten vlieg ik van de ene stad naar de andere stad in Hongarije. Op dit moment zit ik in Szeged, in het zuiden van het land. Mijn reis begon op 1 juni toen ik met Ellen en haar ouders naar een dorpje vlakbij Veszprém ging. Daar vulden we onze dagen met de omgeving verkennen, een dagje naar Veszprém, barbequen, relaxen en onze verdere reis plannen. Daarna gingen Ellen en ik zoals gepland naar Siofok; het partyparadijs van Hongarije. Siofok ligt aan de zuidkant van het Balatonmeer en daar zijn we verder gegaan met relaxen door op het strandje te liggen of bij het zwembad van ons appartement. Dit relaxen werd nog aangevuld met uitgaan. Ons appartement was zeer dichtbij de boulevard met genoeg leuke clubs, kroegjes en terrasjes. Kortom we hebben een paar heerlijke dagen aan het Balatonmeer gehad.

Op naar Pécs!!! Helaas ging dit niet zo makkelijk als we dachten. We hadden op internet gezien dat de bus om 19:30 zou vertrekken dus wij stonden 20 minuten eerder op het busstation. Je voelt ‘m al aankomen: de bus kwam niet. De website van de busmaatschappij in Hongarije is blijkbaar niet betrouwbaar. Alhoewel we altijd op deze site checken voordat we ergens heen reizen. Maar goed, onze eerste teleurstelling van deze reis was een feit. Gelukkig konden we nog een nachtje in hetzelfde appartement blijven maar we moesten wel onze Couchsurf host bellen dat we de volgende dag pas kwamen. Teleurgesteld zaten we even later weer aan het Balatonmeer met een Desparados voor onze neus. Niet getreurd, de volgende dag zaten we dan toch in de bus. We sliepen bij een Franse jongen die dus host is in het couchsurf systeem (zie verslag over eerste weekend in Budapest of google couchsurfing). Pécs is een mooie, levendige stad. We hebben zoals gewoonlijk de toerist uitgehangen en weer heerlijke veel foto’s gemaakt.

Nu zit ik in Szeged en ook hier surfen we iemands ‘couch’. Gisteren zijn we aangekomen en zijn we uit eten gegaan met onze hosts, Emese en Tibor, een Hongaars stelletje. Erg vriendelijke mensen, misschien zelfs een beetje te vriendelijk want ze doen werkelijk alles voor ons. Vanmorgen kregen Ellen en ik ontbijt op bed van ze Geweldig! Vandaag zijn we de stad gaan verkennen. Eerst met onze hosts naar de bibliotheek van de plaatselijke universiteit waar een foto-expositie van een vriend van Emese te zien was. Die jongen was voor een project naar Ghana geweest. Toevallig want mijn vriendinnetje zit daar nu ook! Ik was echt onder de indruk van de foto’s en ik zag Joyce er al tussen staan. Voor de outsiders: Joyce zit nu voor 3 maanden in Ghana en werkt als vrijwilligster in een weeshuis. Een heel avontuur maar wel een heel mooi avontuur (zie voor haar belevenissen de link in het rechter menu). Anyway, terug naar Hongarije, na de expositie zijn we nog verder gewandeld en daarna moesten onze hosts zelf wat dingetjes doen. Gelukkig maar, want ik vind het heerlijk om zelf een beetje rond te wandelen en foto’s te maken. Morgen gaan we als het goed is naar de grootste dierentuin van Europa!! Dolletjes! En maandag waarschijnlijk naar het thermal bath aan de overkant van de weg. Dinsdag vertrekken we weer naar Budapest.

Zoals jullie lezen vermaak ik me nog wel in Hongarije. Ik heb nu heerlijk vakantie en geniet van het mooie weer een leuke steden. In mijn hoofd zit ik soms stiekem alweer een beetje in Nederland. Ik kijk ernaar uit om iedereen weer te zien en te spreken en er liggen helaas ook nog wat projecten voor mijn studie in Leeuwarden op me te wachten. Maar goed, dat voor later. Eerst nog volop genieten, genieten en genieten…

Liefs uit Szeged!

Een klein avontuur gaat beginnen

Maandag is het zover, ik rij dan met Ellen en haar ouders naar het stadje Veszprém dichtbij het Balatonmeer. Dat betekent dat ik dan voorgoed afscheid moet nemen van mijn Erasmusleven in Eger, onze geweldige Erasmusmansion met het fantastische uitzicht over de stad en van mijn Bulgaarse vriendinnen Maggie en Didi. In de afgelopen tijd heb ik al van heel wat mensen afscheid moeten nemen. Soms ging dat makkelijk, soms totaal niet. Gelukkig zie ik mijn Belgische vrienden deze zomer weer en de Nederlandse jongens zal ik vast eens op de NHL tegenkomen. Dus zo erg is het allemaal niet. Maar het idee dat we nooit meer met deze groep mensen, in deze mansion, in dit stadje zullen wonen bezorgt mij toch tranen in mijn ogen. Natuurlijk zal ik alles als een mooie herinnering bewaren maar het zal nooit meer hetzelfde worden en ik ga alles en iedereen ontzettend missen.

Genoeg sentimenteel gedoe. Maandag zal ook de start zijn van een klein avontuur in Hongarije zoals ik dat aldoor noem. Eerst zal ik een paar dagen in Veszprém doorbrengen met Ellen en haar ouders. Daarna vertrekken zij richting Tsjechië en gaan Ellen en ik een rondreis door Hongarije maken. Hoe we dat precies gaan doen? Ik heb nog geen idee. We nemen zo weinig mogelijk spullen mee (ja, dat kunnen wij) en we zullen van tevoren wat adressen en telefoonnummers van hostels op schrijven. We willen graag naar Siófok, Pécs, Szeged, nog een dag en een nacht naar Budapest en daarna naar Praag. Vanuit Praag zullen we terug gaan naar Nederland. Dit moet allemaal in een maand gebeuren want de planning is om eind juni weer terug te zijn. Ellen begint op 1 juli met haar zomerwerk en ik denk dat tegen die tijd mijn bankrekening ook op 0,0 staat.

Sommige van jullie zullen zich misschien afvragen of ik uberhaupt wel gestudeerd heb hier. Ja, dat heb ik zeker. Ik schrijf er alleen niet vaak over omdat het anders te saai gaat worden voor jullie. Ik moet dit weekend nog één essay afronden en opsturen. Voor de rest heb ik al mijn cijfers terug van mijn researches, presentaties, examens en het filmpje dat Ellen en ik gemaakt hebben. Het cijfersysteem is hier iets anders dan in Nederland. Het verschil is dat ze hier een cijfer van 1 tot 5 geven en alleen een 1 wordt als onvoldoende gerekend. Op mijn cijferlijst staat een rijtje 5-en. Natuurlijk geven sommige docenten graag een 5 aan Erasmusstudenten omdat ze zo gesteld op ons zijn en omdat ze het leuk vonden dat we aan hun universiteit wilden studeren. Tenminste, die indruk had ik een beetje. De 5-en voor mijn examens, researches en presentaties heb ik natuurlijk verdiend, ik had genoeg punten gescoord en ik vond dat ik best goed werk had ingeleverd. Ach, buiten het studeren om heb ik gewoon ontzettend veel geleerd wat ik onder algemene ontwikkeling en levenservaring kan plaatsen. Dat vind ik voor mezelf eigenlijk belangrijker.

Dit weekend zal ik mijn kamer opruimen, schoonmaken, mijn spullen pakken en de laatste dingetjes regelen voor aankomende maand. Ik hoop dat ik regelmatig mijn belevenissen met jullie kan delen via deze weblog en door mijn foto’s te uploaden. Ik ga mijn best doen!

Sziastok en tot snel!!
Liefs, Anneke

Szentendre, Visegrád en Esztergom

Afgelopen weekend heb ik weer wat meer van Hongarije gezien. Dit keer het deel boven Budapest tot aan de Slowaakse grens. De Erasmuscoördinator van het stadje Györ (dichtbij de Oostenrijkse grens) had een tripje georganiseerd voor zijn groep en alle andere Erasmusstudenten in Hongarije die mee wilden. Didi, Ellen en ik waren natuurlijk wel te porren voor nog meer sightseeing en gezelligheid met andere studenten. We vertrokken met de boot vanuit Budapest naar het stadje Szentendre. Dit stadje heeft ook een prachtige ligging aan de Donau en weer konden we genieten van mooie gekleurde straatjes, kerken en pleintjes. Ik vind het geweldig om rond te lopen in dit soort plaatsjes, vooral als ik denk aan de saaie straten in Nederland.

We waren met 37 studenten uit 13 verschillende landen:  India, Duitsland, Frankrijk, Bulgarije, Spanje, Hongarije, Finland, Maleisië, Polen, Tsjechië, Litouwen, Slowakije en niet te vergeten Nederland. Wat een diversiteit! Het was dan ook leuk en interessant om alle ervaringen van iedereen te horen en we hebben erg gelachen om de kleine Indiase meisjes met hun grappige accent. Alleen maar gezelligheid dus. Het nadeel was dat er twee grote groepen waren. Eén uit Miskolc (vlakbij Eger) en één uit Györ. Zij waren al hechte groepen en dan is het lastig om daar voor een paar dagen tussen te komen. Natuurlijk lukte dat en er waren genoeg vriendelijke studenten om mee te kletsen. Maar op dat moment miste ik mijn eigen groep wel. Bovendien was niet alles goed geregeld en ik ergerde me een beetje aan de Hongaarse stijl van organiseren.

Maar goed, we probeerden niet teveel te klagen over de negatieve dingen van dit weekend. En gelukkig hadden de positieve dingen ook echt wel de overhand. Het gebied rond de Donau, tussen Budapest en de Slowaakse grens, is namelijk prachtig; veel groen, historische kastelen (ruïnes inmiddels) en leuke stadjes. Even een korte samenvatting van de drie dagen in de 3 steden:

Szentendre:
In dit stadje hebben we een openlucht museum bezocht waar een oud Hongaars dorp wordt tentoongesteld. Er waren verschillende activiteiten voor de bezoekers zoals oud-Hongaarse spelletjes, volksdansen en boter maken. We hebben wat rond gelopen in het stadje en ’s avonds hadden we een barbeque bij het kampvuur op de camping.

Visegrád:
In Visegrád hebben we twee kastelen bezocht.  Het mooie van kastelen is dat ze vaak bovenop een heuvel of berg staan en dat je een mooi uitzicht hebt over de omgeving. Maar voor het komende jaar heb ik wel weer genoeg kastelen gezien! Daarna konden we ons amuseren met een bobsleebaan en vervolgens zijn we naar Esztergom gereden.

Esztergom:
’s Avonds gingen we wijn proeven bij een wat ouder Hongaars stel thuis. Ze hadden een gezellige ruimte met drie lange tafels, schalen met belegde broodjes en de wijn en Pálinka werden geserveerd. Het wijn proeven zette zich voort in de wijnkelder waar de gastvrouw wat vertelde over elke wijn. In de vorige twee dagen probeerde de organisatie het ijs te breken tussen de 37 studenten met spelletjes maar mijn ervaring is dat je ze beter in een wijnkelder kan zetten; dan wordt het vanzelf gezellig. Muziekje erbij, en het ijs is gebroken! Onze gastheer en gastvrouw genoten zelf ook van de gezelligheid en stonden samen met ons te swingen op de dansvloer.

Bij Esztergom dient de Donau ook als grens tussen Slowakije en Hongarije, dus de volgende dag zijn we via de brug de grens over gestoken. Heel bijzonder was het Slowaakse stadje niet maar Didi, Ellen en ik vonden het wel fijn om even met z’n drieën rond te wandelen, een ijsje te kopen en een terrasje te pakken. Daarna gingen we naar het Donau-museum en de grootste basiliek van Hongarije. Daar zijn we ongeveer 500 traptreden omhoog geklommen. Pff, ik heb er nu nog spierpijn van. Weer beneden aangekomen deed onze organisator een woordje en zijn we naar het treinstation gelopen. Nog even snel een paar emailadressen uitwisselen en op naar Budapest.

In de bus naar Eger bespraken Ellen, Didi en ik alle gebeurtenissen, ervaringen en mensen van het afgelopen weekend. Het was leuk, gezellig, hilarisch maar ook heel vermoeiend. We hadden alle drie een goed gevoel over het weekend maar we waren ook heel blij dat we in de bus naar ‘huis’ zaten. Telkens als ik in de bus naar Eger zit, na een tripje of een dagje Budapest, voelt het zo goed. Eger is voor mij na 4 maanden echt een thuis geworden. Volgende week vertrekken we met de ouders van Ellen naar het Balaton meer. Daar begint weer een ander deel van onze Erasmustijd in Hongarije. Ik ga Eger ontzettend missen en ik wil nog even niet denken aan het moment van vertrek…

Foto’s van het Erasmus tripje

Het Hongaarse leventje

Normaal gesproken ben ik iemand die zich graag aan de afspraken houdt. Er zijn vast wel eens momenten waarop ik dat niet helemaal doe maar ik probeer daar geen gewoonte van te maken. Daarnaast zorg ik ook altijd dat ik redelijk optijd op kom dagen. Oké niet altijd, maar zeker wel als ik een afspraak heb met mensen die ik nog niet zo goed ken. Je voelt ‘m al aankomen: in Hongarije is dit echt niet vanzelfsprekend. Ik wil niet zeggen dat alle Hongaren afspraken aan hun laars lappen maar ze nemen het toch wat minder strikt dan de Nederlanders heb ik het idee.

Zo heb ik iedere dinsdag avond de les ‘Film and media in an intercultural perspective’ gedoceerd door het Hoofd Communicatie van de universiteit. Samen met Ellen en de Bulgaarse meiden heb ik twee keer meegemaakt dat we op hem zaten te wachten en hij niet op kwam dagen. Vreemd, en zeker van het Hoofd Communicatie zou je dit niet verwachten. De Hongaarse studenten worden via intranet op de hoogte gebracht als er een les niet door kan gaan, maar wij hebben helaas geen toegang tot dit intranet. Als alternatief hebben we onze emailadressen aan hem gegeven en ontvangen wij netjes een email als er veranderingen zijn. Wat mij trouwens ook opvalt is dat mijn docenten in Leeuwarden hun lesmateriaal klaar hebben staan voordat de les begint. Hier hebben sommige docenten nog 10 minuten nodig om de laptop en de beamer te installeren. Voor nu kan ik me hier zeker niet druk om maken ik vind het alleen leuk om deze verschillen op te merken.

Nog een voorbeeld: Vandaag hadden Ellen en ik met de twee Hongaarse studenten afgesproken om aan het filmpje te werken. Om half 2 zaten wij klaar maar nog geen spoor van de jongens. Om 3 uur kwam de eerste opdagen en om half 5 de ander. Ze waren die nacht ervoor uit geweest dus vandaar dat ze zo laat waren. Prima, Ellen en ik kunnen ondertussen ook redelijk met het programma overweg dus we hadden al heel wat werk verricht. Maar afspraak is afspraak en soms hebben we toch echt hun hulp en feedback nodig. Bovendien had ik het vanmorgen ook vrij zwaar na een avondje stappen maar ik zit wel op de afgesproken tijd in de universiteit. Ook hierover maak ik me echt niet druk maar af en toe kijk ik Ellen even verbaasd aan en zeggen we achteraf lachend tegen elkaar: ‘oké, dat ging weer op de Hongaarse manier’.

Ook als de Hongaren onderling afspraken maken worden deze niet altijd nageleefd. Schiet lekker op, zouden we in Nederland zeggen. Ik weet eigenlijk niet zo goed of de Hongaren dit zelf een minpuntje vinden van hun eigen cultuur. Maakt ook niet uit, maar ik merk gewoon dat we in Nederland veel strikter zijn wat betreft tijd en afspraken. Ik moet bekennen dat ik dat nu totaal niet mis en ik geniet volop van het Hongaarse leventje. Geen dag gaat hier voorbij zonder dat de plannen ineens gewijzigd worden. Mijn instelling: geen stress, gewoon aanpassen en morgen is er weer een dag. Het woord stress valt hier sowieso niet vaak en voelen doe ik het al helemaal niet. Klinkt als een paradijs maar ik zou hier niet voor altijd willen wonen. Ik denk namelijk dat het best gaat irriteren als mensen niet doen wat ze zeggen of niet op komen dagen.

Morgen hebben we weer om 11 uur afgesproken met de jongens. Ik ben benieuwd…

Crazy weeks!

De afgelopen drie weken kan ik echt benoemen als ‘Crazy Weeks’. Nadat Paps & Mams geweest waren stond het weekend in het teken van paintball en de Goodbye BBQ die Ellen en ik georganiseerd hadden voor alle Erasmusstudenten en onze Hongaarse vrienden/kennissen. Je zou denken dat het nog een beetje vroeg is voor een afscheidsfeestje maar de Vlamingen onder ons vertrokken de week erna al. Gelukkig hadden we die week nog elke dag feest op het studenten festival. Elk jaar wordt het Efen Festival georganiseerd op de binnenplaats van de universiteit. Vijf avonden achter elkaar konden we genieten van verschillende bandjes of DJ’s. Om het feest compleet te maken kreeg ik donderdag (koninginnedag) weer bezoek. Dit keer kwamen mijn zussen Karina en José met hun lovers Ruud en Ronald Eger bekijken. Ik had ze van tevoren al verteld dat we Koninginnedag in Hongarije niet zomaar voorbij lieten gaan. Bovendien hadden we nog meer Nederlandse versterking omdat Jelmer en Ellen ook bezoek hadden. Met z’n allen in het oranje uitgedost stonden we te hossen op de Hongaarse muziek van die avond. Mijn gasten vonden het festival gelukkig ook erg gezellig. De volgende dag heb ik ze een korte rondleiding in Eger gegeven en daarna zijn we met de auto naar Budapest gegaan. José had een boothotel op de Donau voor ons geboekt: weer eens wat anders dan een indianenhostel!! 

Goed, je kent het wel: we hadden onze spullen gedumpt en zijn gaan wandelen richting de Fisherman’s Bastion, de Matthiaskerk, de burcht en op zoek naar een leuk restaurant. Volgens de meneer van de receptie zat er een goed restaurant in de buurt van de burcht. Omdat het daar erg vol zat zijn we even teruggelopen en belandden we in een super-de-luxe restaurant. De ober keek even vreemd naar de korte broek van Ronald en onze toeristische kledij maar we werden toch galant naar een tafel voor vijf geleid. Ik voelde me eerst een beetje ongemakkelijk omdat de obers ons zo ontzettend netjes behandelden. Onze stoelen werden voor ons aangeschoven, we kregen een slabbetje voor op onze schoot… Werkelijk alles werd voor ons gedaan. Als arme student kom ik natuurlijk niet vaak in de betere restaurants dus ik moest hier echt even aan wennen. Zo netjes als de obers hun werk deden zo goed was het werk van de kok. Ruud en Ronald konden maar niet stoppen met vertellen hoe lekker alles was en hoe graag ze de volgende dag terug wilden komen voor een tweede diner. Helaas waren de vrouwen het hier niet mee eens: ‘we willen ook nog een ander restaurant in Budapest proberen’. Voldaan en moe zijn we in onze kajuit gekropen. De volgende dag stond de Gellertheuvel, de baseliek, echte Hongaarse Goulash, het thermal bath en de hero square op het programma. Als ervaren wandelaar liep ik steeds voorop en vond ik dat die zussen van mij + aanhang maar langzaam waren . Oké mijn excuses hiervoor, ik heb al drie maanden getraind omdat ik in Eger soms wel drie keer per dag de heuvel op naar huis loop. Na het beklimmen van de toch wel steile Gellertheuvel en het vele wandelen door de stad mochten we relaxen in de baden en sauna’s. Hierna weer lekker uit eten en weer terug naar het schip. Daar hebben we op het dek over van alles gekletst en naar de lichtjes van Budapest by night gekeken.

De volgende ochtend moesten we weer vroeg op. Helaas was het weekend met mijn zussen en zwagers weer voorbij. Zij reden nog naar Oostenrijk om Wenen een bezoekje te brengen en ik ging weer terug naar Eger. In de bus kon ik terug kijken op een levendige week, een bijzondere Koninginnedag, en een erg gezellig weekend. Toch voelde het goed om weer in de bus naar Eger te zitten. Het voelt als een thuis en wil ik nog niet denken aan het moment van vertrek. De dagen hierna stonden helaas wel in het teken van afscheid nemen. Fran, Matthias en Bart gingen woensdag terug naar België. We hebben een ontzettende leuke en mooie tijd gehad met elkaar. Toch gek om de mensen die je elke dag ziet en spreekt gedag te zeggen. Ik heb gemerkt dat ik ontzettend slecht ben in afscheid nemen maar gelukkig staat er al een bezoekje aan België gepland.

 

Foto’s:
Festival!
——————————–
Zussen & Zwagers in Eger!
——————————–
Goodbye BBQ!

Papa & Mama op bezoek

Nu ik toch in het zonnetje niets zit te doen kan ik best even vertellen hoe de dagen met mijn papa en mama waren. Vrijdagavond reden mijn ouders Eger binnen. Ik was net thuis van Wenen toen ze belden dat ze de camping gevonden hadden. Wat een timing! En een uur later stonden we voor de baseliek waar we hadden afgesproken. Dikke knuffels en daarna gingen we met z’n vieren uit eten bij Francesco, een Italiaans restaurant waar wij vaak te vinden zijn. Eerst leek het nog zo ver weg voordat ik mijn eerste bezoek zou krijgen dus ik werd weer geconfronteerd met het feit dat de tijd vliegt. Hoe vaker ik het zeg hoe sneller het gaat. Dus vanaf nu zal ik proberen om het niet meer op te noemen. Ik had mijn pa en ma regelmatig via Skype gesproken dus heel veel nieuws over Eger kon ik niet vertellen. Het verschil was alleen dat ze de stad nu zelf konden beleven.

Zaterdagmorgen zijn de oerhollanders met hun camper de heuvel opgereden naar onze Erasmusmansion. Ik heb ze gelijk een rondleiding gegeven en mijn moeder maakte kennis met mijn zeer gastvrije turkse huisgenoot. Ja gastvrij zijn ze wel maar ze hebben zo hun eigennaardigheden. Natuurlijk ben ik ook naar Eger gegaan om kennis te maken met verschillende culturen en dat kan heel leuk en interessant zijn. Maar ik merkte al snel dat ik toch erg gesteld ben op de Nederlandse gewoonten. Oeps, ik dwaal af… Na de rondleiding in de Mansion zijn we met z’n drieën naar de stad gelopen en daar heb ik ze de universiteit en de baseliek laten zien. Daarna zagen we dat er een tour werd gegeven in ‘the city under the city’. Onder Eger zit een heel gangenstelsel waar vroeger de wijn werd opgeslagen en nu zijn ze bezig om daar een museum van te maken waar een deel van historie van Eger en Hongarije tentoongesteld wordt. Wij waren de enige buitenlanders maar gelukkig kon de gids een aardig woordje Engels. Het gangenstelsel was ontzettend groot terwijl het al een stuk kleiner is dan vroeger. De gids vertelde ons dat er zoveel ruimte nodig was omdat de belasting vroeger betaald werd met vaten wijn. Weer een stuk wijzer zijn we terug naar mijn appartement gegaan. We hebben Ellen opgehaald en zijn met de camper naar de Tulipan Camping gereden. Daar hebben we lekker buiten gezeten en mama maakte een heerlijke Hollandse maaltijd voor ons. Als afsluiter van de dag zijn we naar de wijnkelders in de Valley of Beautiful Women geweest (5 mintuutjes van de camping).  

De volgende dag stond het National Park Bükk op het programma. We stapten weer met z’n vieren in de camper en reden ongeveer 60 kilometer door het bergachtige landschap van Hongarije. Dit was een erg mooi ritje en zo zagen we nog eens iets anders dan alleen maar steden. Het Bükk park was ook erg mooi. We hebben daar lekker gewandeld, het watervalletje en de grotten bekeken. Daarna hebben we in de camper gelunched en zijn we weer naar Eger vertrokken.

Maandagochtend moest ik eerst nog nodig wat aan mijn studie doen. Ik kon me niet zo goed concentreren, het was mooi weer en het idee dat mijn ouders ook in Eger waren leidde ertoe dat ik mijn laptop aan de kant geschoven heb. Ik belde mijn moeder waar ze waren en dat ik eraan kwam. Toevallig wilden ze net naar de burcht lopen dus daar heb ik me weer bij hen aangesloten. De burcht is vrij groot en zoals ik al eerder verteld heb kun je daar mooi over de stad heen kijken. Zo kon ik alles mooi aanwijzen en we zijn nog in een soort van museum geweest. Daar staan wassen beelden van de hoofdpersonen uit het boek dat ik nu aan lezen ben over de slag bij Eger in 1552. ’s Avonds hebben Ellen en ik voor mijn ouders gekookt en dinsdagmorgen vertrokken ze wat meer naar het noorden van Hongarije. Donderdag kwamen ze weer naar Eger en omdat Ellen en ik tot 7 uur les hadden spraken we voor de universiteit af. Daarna gingen we bij de Excalibur, het bourgondische restaurant, eten wat ook erg goed beviel bij paps en mams. Ze gingen als echte bourgondiërs te werk. Papa vond de pul zelfs zo mooi dat hij die gekocht heeft; ‘een mooi tulpenvaasje’, aldus W. Roozen. Na het eten gingen we nog wat drinken bij Broadway cafe met de Bulgaarse meiden en Fran. M’n ouders konden zo dus mooi hun Engels oefenen. Ik was wel een beetje trots op ze want Didi was helemaal onder de indruk van hun vaardigheden.

Vrijdagmiddag was helaas het moment aangebroken dat ze weer richting Nederland vertrokken. Met de camper vol winterkleding van Bas, Ellen en mij gingen ze weg. Het was een enorm gezellige week geweest en het was echt heel leuk om ze alles te laten zien wat voor mij nu heel normaal geworden is. Voor hen is het ook leuker om mijn verhalen te horen en te lezen; ze hebben nu een beeld van Eger en de mensen waar ik mee omga. Pap & Mam: bedankt voor de hagelslag, kaas, wereldgerechten, het vlees en natuurlijk voor de gezelligheid! =D

Foto’s Pap en Mam in Eger

Wenen en Bratislava

Eigenlijk was ik van plan om nu heel hard te studeren maar ik moet toch echt even mijn belevenissen van vorige week kwijt. We hadden Spring Break en Didi, Ellen en ik hadden een tripje naar Wenen gepland. Vroeg op de maandag morgen vertrokken we met de bus naar Wenen. Dit was ongeveer 5 uurtjes rijden en voor we het wisten stonden we in de hoofdstad van Oostenrijk.  Eén van de eerste dingen wat ons op viel was dat bijna iedereen een goed woordje Engels sprak en anders konden Ellen en ik ook met Duits uit de voeten. Ik dacht dat ik dit helemaal verleerd zou zijn maar ik pakte het toch vrij snel op vond ik zelf. Maar goed, wat hebben we allemaal gedaan en gezien in Wenen? Ik zou een heel boek kunnen schrijven over hoe mooi ik Wenen vind maar ik zal het kort houden.

We hebben het Schönbrunn paleis bezocht, dat iets buiten het centrum ligt. We hebben zelfs een tour gedaan en via zo’n headsetje zijn we door de helft van het paleis geleid. Zo’n tour is wel aardig om te doen maar het was niet heel anders dan andere paleizen. De tuinen waren heel mooi net als de tuinen van het Belvedere paleis waar we later in de week zijn geweest. Didi en ik zijn ook in het Belvedere paleis geweest waar eigenlijk alleen maar schilderijen te zien waren. Voor mij viel dit een beetje tegen omdat ik verwacht had dat er nog mooie kamers met het originele interieur te zien waren. Naast het bezoeken van de verschillende paleizen van Queen Elisabeth (Sisi) hebben we gewoon wat rond gelopen en genoten van de prachtige lichte gebouwen. In combinatie met de strak blauwe lucht en de groene bomen was dit echt geen straf. De stadsparken werden die week ook goed bezocht en natuurlijk namen wij ook de tijd om even op het gras te relaxen. Sommige Chinezen vonden het blijkbaar mooi om ons westerlingen in een park te zien zitten. Eén Chinese vrouw nam van de gelegenheid gebruik en kwam bij ons zitten en natuurlijk werd hier een foto van gemaakt. 

Op woensdag zijn we voor een dagje naar Bratislava geweest. Deze stad ligt maar een uurtje van Wenen dus pakten we weer de bus. En ook daar hebben we de toerist uitgehangen. Het is qua bouwstijl een hele andere stad dan Wenen en het is ook een stuk kleiner. De gebouwen in Bratislava hebben net als in Eger meer verschillende kleuren en de stad is meer heuvelachtig. We hebben weer veel rondgelopen, de burcht en het Historisch Museum van Slowakije bezocht. De vrouw achter de kassa werd helemaal enthousiast toen ze merkte dat we wel een kijkje in het museum wilde nemen. We waren dan ook de enige in het museum waar we alles over de historie van Slowakije zouden leren. Al snel merkten we dat het weinig voorstelde maar we hebben wel echte goudstukken gezien die in Nederland gevonden waren. Daarna hebben we in de kelder van het museum ontzettend veel lol gehad. We hadden geen idee wat de lege ruimte voor moest stellen maar we hebben geprobeerd om er wat van te maken. Maar goed, van al dat lopen kregen we natuurlijk honger en na het eten hebben we weer de bus terug naar Wenen gepakt.

Op donderdagavond, onze laatste avond in Wenen, zijn we naar een opera geweest. We vonden dat we Wenen niet konden verlaten zonder een echte opera meegemaakt te hebben. Dus ’s middags hadden we in ons hostel geïnformeerd hoe we aan kaartjes konden komen. We moesten 90 minuten van tevoren in de rij gaan staan voor de staanplaatsen. Deze zijn echt spotgoedkoop vergeleken de plaatsen voor de aristocratie. Wij betaalden €3,- en de rijke stinkerds hebben meer dan €200,- neergelegd voor hun plaats. Maar goed, dan hebben ze wel wat voor dat geld. Wij konden namelijk maar de helft van het podium zien en onze zwaar vermoeide voeten vonden het ook geen pretje om 2 uur te staan. Buiten dat was het een hele leuke ervaring, het gebouw op zich is natuurlijk al prachtig en de opera was nog humoristisch ook.

Vrijdagmorgen zijn we weer richting Eger vertrokken want vrijdagavond was het dan eindelijk zover dat mijn Paps en Mams in Eger aan zouden komen! Jeej! Ik had ontzettend veel zin om hen alles te laten zien. We hebben een erg gezellig weekend gehad maar daar zal ik later meer over vertellen. Ze zijn nu namelijk wat meer naar het noorden van Hongarije gereden en ze komen donderdagavond nog een nachtje naar Eger. Dan gaan we nog lekker uit eten en vrijdagochtend vertrekken ze naar Budapest.

Foto’s van Wenen en Bratislava

Zomer in Eger

Het is inmiddels twee weken geleden dat ik wat op mijn weblog geschreven heb. Het is niet dat ik niks meer beleef in Eger, ik heb het gewoon ontzettend druk met het genieten van het zomerse weer, het houden van een meidenweekend, uitgaan en met het maken van alle opdrachten voor de lessen. Ellen en ik hadden afgelopen week 3 presentaties; 2 om onze school in Leeuwarden te promoten en 1 voor de les Stalinisme. Deze ging over de Goelags (de Russische concentratiekampen) en over de propaganda die Stalin gebruikte. Erg interessante onderwerpen vind ik zelf.

De mannen van onze Erasmusgroep hadden vorig weekend een mannenweekend in Budapest dus dat gaf ons de gelegenheid om een Girls Weekend in Eger te hebben. Het weer was erg mooi en de vrijdag van het weekend hebben we nog met z’n allen op ons terras gelegen. Zaterdag vertrokken de mannen, en Fran, Ellen en ik zijn naar het zwembad gegaan. Toevallig was het dat weekend overal Ladies Night in Eger. Samen met Didi, Meggie, Fran en Ellen ben ik naar club Resident gegaan waar een Chippendale een exclusieve show gaf. Hmm, dat mochten wij natuurlijk niet missen. Helaas was het toch niet een hele aantrekkelijke man (zie foto’s). Maar goed, ondanks dat hebben we ons kostelijk vermaakt. Van 23:00 tot 01:00 mochten alle vrouwen in de club gratis drank halen en als echte Hollanders hebben we daar gretig gebruikt van gemaakt. Zondag hebben we weer een relax-dagje gehad zodat ik maandag maar eens flink aan mijn huiswerk moest.

Het is de afgelopen drie weken echt prachtig weer in Eger. De temperaturen liggen tussen de 20 en 25 graden en de stad begint helemaal op te leven. Winkeltjes openen hun deuren en de toeristen vullen de terrassen. Het is mooi om te zien hoe Eger uit haar winterslaap komt. Het valt me ook op dat ze hier ineens wel een paar woordjes Engels kunnen spreken.. Het mooie weer bezorgt me echt een vakantiegevoel en dat maakt het soms lastig om wat aan school te doen. Jammer genoeg krijgen we juist nu extra opdrachten en moeten we beginnen met 2 onderzoekjes. Maar ik mag niet klagen, er blijft genoeg tijd over voor leuke dingen. Afgelopen week had ik het bijvoorbeeld druk met de presentaties en een aantal opdrachten maar woensdagavond was er tijd voor een tweede concert van Irie Maffia. We hadden deze Hongaarse reggeaband al een keer in Budapest gezien en vanaf toen zijn we trouwe fans geworden. Heerlijke muziek en de zangeres heeft een enorm goede stem.

Dit weekend had Ellen haar eerste gasten vanuit Nederland ontvangen. Haar zus met haar vriend kwamen twee dagen langs om Eger te ontdekken. Ik heb samen met hen weer heerlijk de toerist uit gehangen en de mooiste gebouwen in Eger laten zien. Bovenin de universiteit zit een sterrenkundig museum en op de toren heb je een mooi uitzicht over de stad. We zijn ook naar de Valley of Beautiful Women geweest om wijn te proeven. De wijnvallei ligt aan de rand van de stad met ongeveer 40 wijnkelders. Het was een gezellig weekend en ik kijk er nu al naar volgend weekend. Dan komen mijn pap & mam met de camper en kan ik ze alles laten zien. Maar eerst Wenen nog! Morgen vertrek ik samen met Didi en Ellen naar Oostenrijk voor een citytrip van 5 dagen. Mijn volgende verhaal zal dus nog wel even op zich laten wachten en dan hopenlijk met leuke verhalen over Wenen.

Tot zover de korte samenvatting van de afgelopen twee weken.
Zie voor het aanvullende beeldmateriaal:
- Zomer in Eger
- Irie Maffia in Eger (en uitgaan)
- Ladies Night in the Resident