Ik was nog geen twee weken in Leeds en was al de trotse huurster van een fiets. Deze stad, en waarschijnlijk het hele land, is niet echt gemaakt om te fietsen maar na wat observaties dacht ik “dat kan ik ook.” De universiteiten en de stad doen aardig hun best om het fietsen te stimuleren door de huurprijzen laag te houden en speciale fietsroutes te maken. Ik moest naar het centrum om de fiets op te halen en toen ik bij mijn accommodatie aankwam stond daar een hele delegatie dronken Engelse jongeren, inclusief mijn huisgenoten, en zongen “I want to ride my bicycle” toen ze mij zagen. Hmm, leuk welkom.
Nu twee weken later pak ik bijna elke dag de fiets (met kleren aan) en ben ik al aardig gewend aan het verkeer. In het begin dacht ik bij ieder kruispunt “links, links, links…”, nu fiets ik al automatisch aan de linker kant. Sterker nog, het voelde al vreemd toen ik mezelf voor probeerde te stellen hoe het was om aan de rechter kant te rijden. Grappig hoe snel je gewend raakt aan dingen. Alleen mijn conditie laat het soms nog afweten. Wanneer ik naar de universiteit fiets moet ik heel wat heuvels trotseren en kom ik hijgend en puffend aan. Maar goed, dat geven we gewoon nog wat extra tijd! En bij de tijd dat ik terug kom moeten jullie oppassen voor spookrijders!!
